اسفند
۶
۱۳۹۶

چرا حضرت امام علی  علیه السلام، بیست و پنج سال سکوت کرد؟

❓چرا حضرت امام علی علیه السلام، بیست و پنج سال سکوت کرد؟

پاسخ :
پاسخ را در احادیث می خوانیم:

پیامبر اکرم (ص) فرمود: «اى على! تو پس از من، چنین و چنان خواهى دید».
على(ع) گفت: اى پیامبر خدا! شمشیر، دو لبه دارد و من، نه [از کشته شدن] باک دارم و نه ذلّت پذیرم.
فرمود: «اى على! صبر کن».
على(ع) گفت: اى پیامبر خدا! صبر خواهم کرد.

📚 المناقب، ابن شهرآشوب، ج ۳، ص ۲۱۶.

امام علی علیه السلام : به خدا سوگند، فلانى آن را به تن کرد و او مى دانست که جایگاه من به خلافت، چون محور آسیاب است. سیل [دانش] از من سرازیر مى شود و پرنده اى به بلنداى من نمى رسد. لباس خلافت را رها کردم و پهلو را از آن تهى ساختم.
با خود مى اندیشم که آیا با دستى تهى یورش بَرَم یا بر ظلمت کورى مردم، صبر کنم؛ صبرى که بزرگ تران را فرسوده و کوچک تران را پیر مى کند و مؤمن در آن، رنج مى کشد تا به ملاقات پروردگارش رسد.
اندیشیدم که صبر کردن بر آن، خردمندانه تر است. بنابراین، در حالى که خار در چشم و استخوان در گلو داشتم، صبر کردم و میراث خود را از دست رفته مى دیدم… در همه این مدّت طولانى، با همه رنج، صبر کردم.

📚 نهج البلاغه، خطبه ۳

امام علی علیه السلام : نگریستم و دریافتم دیدم که جز اهل بیتم یاورى ندارم. دریغم آمد که آنان بمیرند. خار در چشم، پلک بر هم گذاشتم و استخوان در گلو، نوشیدم. جان به لب، شکیبایى ورزیدم و بر تلخى شرنگ حنظله، صبر کردم.

📚 نهج البلاغه، خطبه ۲۶.

امام علی علیه السلام در هنگام فرود آمدن در ذوقار، پس از بیعت گرفتن و در جمع حاضران: حوادثى پیش آمد که به خاطر تسلیم بودن به فرمان الهى در آنچه ما را بدان امتحان مى کرد و به امید ثواب خداوندى، در آنها شکیبایى کردیم، حال آن که چون خارى در چشممان بود و صبورى بر این امور، از این که مسلمانان پراکنده شوند و خونشان ریخته شود، مناسب تر بود.

📚 الإرشاد، ج ۱، ص ۲۴۹.

اسفند
۶
۱۳۹۶

گلستان سعدی – ریا

☘زاهدی مهمان پادشاهی بود چون به طعام نشستند کم تر از آن خورد که ارادت او بود و چون به نماز برخاستند بیش از آن کرد که عادت او تا ظنّ صلاحیت در حق او زیادت کنند.

چون به مقام خویش آمد سفره خواست تا تناولی کند پسری صاحب فراست داشت گفت:
ای پدر باری به مجلس سلطان در طعام نخوردی. گفت:
در نظر ایشان چیزی نخوردم که به کار آید.
گفت:
نماز را هم قضا کن که چیزی نکردی که به کار آید.

گلستان سعدی، باب دوم

اسفند
۶
۱۳۹۶

حدیث روز

پیامبر اکرم ص :

لَو أنَّ عَبدَینِ تَحابّا فِی اللّهِ عز و جل ـ واحِدٌ فِی المَشرِقِ وآخَرُ فِی المَغرِبِ ـ لَجَمَعَ اللّهُ بَینَهُما یَومَ القِیامَهِ ، یَقولُ : هذَا الَّذی کُنتَ تُحِبُّهُ فِیَّ .

▫️«اگر دو بنده ، یکى در مشرق و دیگرى در مغرب ، به خاطر خداوند عز و جل یکدیگر را دوست بدارند ، خداوند ، در روز قیامت ، آن دو را نزد هم مى آورد و مى فرماید : «این ، همان کسى است که به خاطر من دوستش مى داشتى» .»

📚 شُعب الإیمان : ج ۶ ص ۴۹۲ ح ۹۰۲۲

اسفند
۵
۱۳۹۶

حدیث روز

امام صادق علیه السلام :

یا أبانُ ، تُقاسِمُهُ شَطرَ مالِکَ ، … أمّا إذا أنتَ قاسَمتَهُ فَلَم تُؤثِرهُ بَعدُ ، إنَّما أنتَ وهُوَ سَواءٌ ؛ إنَّما تُؤثِرُهُ إذا أنتَ أعطَیتَهُ مِنَ النِّصفِ الآخَرِ .

▫️««اى ابان! [از حقوق مؤمن بر مؤمن ، این است که] دارایى ات را با او به دو نیم ، قسمت کنى» . …. «هر گاه دارایى ات را با او قسمت کنى ، هنوز ایثار نکرده اى ؛ بلکه تو و او یکسانید . وقتى ایثار مى کنى که از نیم دیگر هم به او بدهى» .»

📚 الکافی : ج ۲ ص ۱۷۲ ح ۸

اسفند
۴
۱۳۹۶

حدیث انتظار – محبت امام

الإمام المهدیّ علیه السلام :

فَلیَعمَل کُلُّ امرِىً مِنکُم بِما یَقرُبُ بِهِ مِن مَحَبَّتِنا، وَلیَتَجَنَّب ما یُدنیهِ مِن کَراهَتِنا وسَخَطِنا، فَإِنَّ أمرَنا بَغتَهٌ فُجأَهٌ حینَ لا تَنفَعُهُ تَوبَهٌ ولا یُنجیهِ مِن عِقابِنا نَدَمٌ عَلى حَوبَهٍ .

امام مهدى علیه السلام : هریک از شما باید کارى کند که به محبّت ما نزدیک شود و از کارى که او را به نفرت و خشم ما نزدیک مى سازد ، دورى کند؛ زیرا که قضیه [ظهور] ما ناگهانى و بى خبر اتفاق مى افتد به طورى که دیگر نه توبه اى به حالش سودمند مى‌افتد و نه پشیمانى از گناه از کیفر ما مى‌رهاندش .

دانشنامه قرآن و حدیث: ج۱۰، ص۴۳۸

گالري

دسته‌ها

باز کردن همه | بستن همه

بایگانی

تقویم

بهمن ۱۳۹۶
ش ی د س چ پ ج
« دی   اسفند »
 123456
۷۸۹۱۰۱۱۱۲۱۳
۱۴۱۵۱۶۱۷۱۸۱۹۲۰
۲۱۲۲۲۳۲۴۲۵۲۶۲۷
۲۸۲۹۳۰